Wspomnienie

Mimozami jesień się zaczyna 

Złotawa, krucha i miiiiła

To Ty, to Ty jesteś ta dziewczyna 

Która do mnie na ulicę wychodziiiła

Od Twoich listów pachniało w sieni 

Gdym wracał zdyszany ze szkoły

A po ulicach w lekkiej jesieni 

Fruwały za mną jasne anioły

Mimozami zwiędłość przypomina

Nieśmiertelnik żółty październik

To Ty, to Ty, moja jedyna

Przychodziłaś wieczorem do cukierni

Z przemodlenia, z przeomdlenia senny

W parku płakałem szeptanymi słowy

Młodzik z chmurek prześwitywał jesienny

Od mimozy złotej majowy

Ach czułymi, przemiłymi snami

Zasypiałem z nim gasnącym o poranku

W snach dawnymi bawiąc się wiosnami

Jak tą złotą, jak tą wonną wiązanką