François Villon

Dopóki ziemia kręci się, dopóki jest tak, czy siak,

Panie, ofiaruj każdemu z nas, czego mu w życiu brak:

mędrca obdaruj głową, tchórzowi dać konia chciej.

sypnij grosza szczęściarzom…

I mnie w opiece swej mie[-]j. 

Dopóki ziemia kręci się, o Panie nasz, na Twój znak -

tym, którzy pragną władzy, niech władza ta pójdzie w smak,

daj szczodrobliwym odetchnąć, raz niech zapłacą mniej,

daj Kainowi skruchę…

I mnie w opiece swej mie[-]j. 

Ja wiem, że Ty wszystko możesz, ja wierzę w Twą moc i gest,

jak wierzy żołnierz zabity, że w siódmym niebie jest,

jak zmysł każdy chłonie z wiarą Twój ledwie słyszalny głos,

jak wszyscy wierzymy w Ciebie, nie wiedząc, co niesie l[-]os.

Panie zielonooki, mój Boże jedyny, spraw -

dopóki ziemia kręci się, zdumiona obrotem spraw,

dopóki czasu i prochu wciąż jeszcze wystarcza jej -

daj każdemu po trochu…

I mnie w opiece swej miej,

I mnie w opiece swej miej.